Do pracowni mogą zgłaszać się rodzice z dziećmi, u których występują między innymi:

• nieprawidłowe lub asymetryczne ułożenie ciała,
• układanie głowy stale w jedną stronę,
• spłaszczenie główki,
• trudności z utrzymywaniem głowy,
• obniżone albo podwyższone napięcie mięśniowe,
• nadmierna wiotkość lub sztywność ciała,
• prężenie się i wyginanie do tyłu,
• zaciskanie dłoni,
• niechęć do leżenia na brzuchu,
• trudności z podpieraniem się na przedramionach lub dłoniach,
• opóźnienie w osiąganiu kolejnych etapów rozwoju ruchowego,
• brak prób obracania się, siadania lub przemieszczania,

Układ nerwowy małego dziecka intensywnie się rozwija i posiada dużą zdolność przystosowywania się. Wczesne rozpoznanie nieprawidłowości pozwala rozpocząć terapię w okresie, w którym można skutecznie wspierać kształtowanie prawidłowych wzorców ruchowych.

W przypadku dzieci z uszkodzeniami lub zaburzeniami funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego odpowiednio wcześnie podjęta rehabilitacja może ograniczać nasilenie przyszłych trudności i wspierać rozwój sprawności.

Pierwsza wizyta rozpoczyna się od rozmowy z rodzicem lub opiekunem. Fizjoterapeuta pyta między innymi o:

• przebieg ciąży i porodu,
• tydzień ciąży, w którym dziecko przyszło na świat,
• masę urodzeniową,
• stan dziecka po porodzie,
• pobyt w oddziale neonatologicznym,
• przebyte choroby i hospitalizacje,
• wyniki dotychczasowych badań,
• sposób karmienia,
• sen i zachowanie dziecka,
• objawy zauważone przez rodziców,
• umiejętności ruchowe, które dziecko już osiągnęło.

NDT-Bobath jest metodą stosowaną w terapii dzieci z zaburzeniami rozwoju ruchowego i nieprawidłowym napięciem mięśniowym.

Terapia polega na odpowiednim prowadzeniu ruchu dziecka oraz wspieraniu go w wykonywaniu aktywności zbliżonych do naturalnych etapów rozwoju. Fizjoterapeuta pomaga ograniczać nieprawidłowe wzorce ruchowe i ułatwiać pojawianie się bardziej prawidłowych reakcji.

Elementy metody mogą być wykorzystywane również podczas codziennej pielęgnacji. Rodzice mogą nauczyć się między innymi, jak:

• prawidłowo podnosić i odkładać dziecko,
• bezpiecznie zmieniać pozycję niemowlęcia,
• nosić dziecko w sposób wspierający symetrię,
• zachęcać je do aktywności na brzuchu,
• dobierać pozycje do zabawy,
• wspierać rozwój bez przyspieszania kolejnych etapów.

Od pierwszych miesięcy życia dziecko odbiera i przetwarza informacje płynące między innymi z dotyku, ruchu, wzroku, słuchu oraz ułożenia ciała.

U niektórych dzieci mogą pojawić się trudności związane z reagowaniem na bodźce. Niemowlę może być nadmiernie niespokojne podczas pielęgnacji, źle tolerować określone pozycje, dotyk, zmianę ubrania lub ruch.

Elementy terapii ukierunkowanej na przetwarzanie bodźców dobierane są do wieku i możliwości dziecka. Ich celem może być wspieranie właściwej reakcji na dotyk, ruch i zmianę pozycji oraz zwiększanie komfortu podczas codziennych czynności.

Masaż Shantala jest formą spokojnego, rytmicznego masażu niemowlęcia wykonywanego przez rodzica lub opiekuna po wcześniejszym instruktażu.

Może wspierać:

• budowanie bliskości między dzieckiem a rodzicem,
• wyciszenie i relaksację,
• oswajanie dziecka z dotykiem,
• świadomość własnego ciała,
• tworzenie codziennego rytuału pielęgnacyjnego.

Podczas konsultacji rodzic może nauczyć się bezpiecznej techniki masażu, odpowiedniej kolejności ruchów oraz rozpoznawania sygnałów świadczących o tym, że dziecko potrzebuje przerwy.

Masażu nie wykonuje się między innymi podczas gorączki, ostrej infekcji, bezpośrednio po szczepieniu ani wtedy, gdy dziecko jest głodne, bardzo zmęczone lub wyraźnie nie akceptuje dotyku.

Wizyta u fizjoterapeuty jest wskazana, jeżeli dziecko:

• stale patrzy tylko w jedną stronę,
• ma trudność z obróceniem głowy,
• wyraźnie preferuje jedną rękę lub stronę ciała,
• mocno się pręży i wygina,
• jest bardzo wiotkie lub wyjątkowo sztywne,
• nie toleruje leżenia na brzuchu,
• układa się w kształt litery „C”,
• ma asymetrycznie spłaszczoną główkę,
• nie podejmuje aktywności oczekiwanych dla jego wieku,
• utraciło umiejętność, którą wcześniej posiadało,
• urodziło się przedwcześnie,
• wymagało intensywnego leczenia po porodzie,
• zostało skierowane na fizjoterapię przez lekarza.

Szczególnie pilnej oceny lekarskiej wymaga utrata wcześniej nabytych umiejętności, brak reakcji na otoczenie, drgawki, problemy z oddychaniem, znaczne osłabienie, trudności z karmieniem lub nagła zmiana zachowania dziecka.

Częstotliwość spotkań ustalana jest indywidualnie. Zależy między innymi od:

• wieku dziecka,
• rodzaju i nasilenia trudności,
• zastosowanej metody,
• reakcji dziecka na terapię,
• możliwości wykonywania zaleceń w domu,
• zaleceń lekarza prowadzącego.

Niektóre dzieci wymagają jedynie konsultacji i instruktażu dla rodziców. Inne mogą potrzebować regularnych spotkań oraz okresowej oceny postępów.

W trakcie terapii plan może być modyfikowany wraz z rozwojem dziecka i pojawianiem się kolejnych umiejętności.